O projekcie

Jak urządzić salon, gdy ściany są pełne drzwi i przejść? Nie zawsze trzeba z nimi walczyć. Czasem najlepszym rozwiązaniem jest sprawić, by stały się częścią większej kompozycji. W tym projekcie drzwi zostały ukryte, zabudowy uporządkowały przestrzeń, a konsekwentnie prowadzona kolorystyka połączyła poszczególne elementy wnętrza. Dzięki temu to, co początkowo było największym problemem, przestało zwracać na siebie uwagę. W projekcie wykorzystałam różne modele drzwi ukrytych. Ich zastosowanie pozwoliło zachować czystość kompozycji. Jedno ze skrzydeł zostało specjalnie zamówione z myślą o pokryciu lustrem z przedłużeniem do sufitu. To rozwiązanie wymagało wyjątkowej precyzji wykonania. Dzięki temu technicznie wymagający detal stał się niemal niewidocznym elementem większej całości. Istotną rolę w „rozmyciu” granic pomiędzy drzwiami a ścianą odegrał również tynk dekoracyjny. Jego faktura i kolorystyka pozwoliły częściowo wtopić drzwi w powierzchnię ściany, a jednocześnie wprowadziły do wnętrza dekoracyjny, szlachetny akcent. Wnęka w korytarzu została zabudowana szafą a jej kolor, stał się jednym z elementów łączących poszczególne strefy mieszkania. Ta sama kolorystyka znalazła swoją kontynuację w meblach kuchennych oraz pozostałych zabudowach meblowych. Dzięki temu kuchnia, salon i strefy komunikacyjne tworzą jedną, konsekwentną wizualnie całość. To właśnie takie rozwiązania – pozornie proste, ale wymagające dużej precyzji, sprawiają, że wnętrze wygląda na spokojne i uporządkowane. Ważne było również zachowanie wizualnej równowagi pomiędzy licznymi funkcjami pomieszczenia. To przecież jednocześnie salon, jadalnia, kuchnia i przestrzeń komunikacyjna. Przy takim układzie łatwo o wrażenie chaosu. Tutaj poszczególne strefy zostały połączone wspólnym językiem materiałów, kolorów i rytmów. Efekt końcowy? Drzwi przestały być problemem. Ta realizacja pokazuje, że nawet wymagający układ funkcjonalny może stać się punktem wyjścia do stworzenia estetycznego i dopracowanego wnętrza.